Przeurocza
znajduje się w Krainie Wąwozów Lessowych, na terenie Kazimierskiego Parku Krajobrazowego?  i naturze 2000 -  graniczy z chyba jedynym wąwozem lessowym, który jednocześnie jest asfaltową drogą! Wąwóz w Zbędowicach. Z wąwozu można podejść na działkę, - własną drogą wydzieloną - zakup w cenie działki w pakiecie:), dojazd bezpośredni samochodem (terenowym) od domu w Parchatce nr 7, jedzie się aż do Trzech Krzyży na górze, z nimi bezpośrednio graniczy działka. Od strony wąwozu skręca się z ulicy Puławskiej przy domu w Parchatce nr 39. Droga jest wyznaczona i istnieje w dokumentach, jest to działka o numerze 880/2.
Położona w miejscu niespotykanie spokojnym i urokliwym, z bujną roślinnością, z rozległym PRZEPIĘKNYM WIDOKIEM NA PRZEŁOM WISŁY.
Ładniej niż w Irlandii, ale bujność zieleni podobna:)
UWAGA - stok północny, informacja dla tych którzy chcieliby uprawiać winogrona:). Podłoże lessowe super, ale wystawa stoku ze względu na nasłonecznienie nieodpowiednia.
30m od drogi na górze to RIVb i RV. Same lessy, klasa niska ze względu na pochylenie terenu. Reszta działki to las IV klasy. Na płaskim byłaby klasa II lub IIIa. Dojazd raczej ciężki, ale możliwy od strony Parchatka dom 7 skręca się w drogę prowadzącą na górę.
Stok schodzi do Wąwozu w Zbędowicach.
Działka jest położona na górce, a wierzchołek góry znajduje się w jej granicach. Obok działki stoją Trzy Krzyże. Proszę poszukać w wyszukiwarce "Parchatka, Góra Trzech Krzyży" i zobaczą Państwo jakie to piękne miejsce.
Urocze trasy rowerowe, około 7 km do: Kazimierz Dolny.
Dojazd drogą trawiastą,
brak mediów w najbliższej okolicy,
brak domów w bliskim sąsiedztwie,
brak możliwości budowy domu, -co najwyżej do 35m2 niezwiązany z gruntem
Działka i okolica PRZEPIĘKNE!

Działka znajduje się w granicach Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, poniżej wytyczne dla działki ?userview=320

Informacja z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla

działki 770/1 z obrębu Parchatka

Podstawa prawna
uchwała nr LI/284/98 z 1998-06-17 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego miasta i gminy Kazimierz Dolny (Dz.U z 1998-08-14, nr 14, poz. 230)
Przeznaczenie w planie:
- RL Lasy gospodarcze (ok. 5469 m2, pokrycie 52.4%)
- RP,RZ,RZl Pola uprawne, łaki i pastwiska, obszary wskazane do zadarnień 4958 m2, pokrycie 47,6%
- 39 WIERZCHOWINA ZBĘDOWICKA Strefa funkcjonalno- przestrzenna 10427 m2

telefon do urzędu miasta Kazimierz Dolny miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego 81 88 10 212, 81 88 10 136

Prezentowane informacje o planach zagospodarowania przestrzennego mają wyłącznie charakter
poglądowy i nie mogą być dokumentem w rozumieniu przepisów prawa.
Informacja z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
dla działki 770/1 z obrębu Parchatka
Podstawa prawna
uchwała nr LI/284/98 z 1998-06-17 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego miasta i gminy Kazimierz Dolny (Dz.U z 1998-08-14, nr 14, poz. 230)
Przeznaczenie w planie:
- RL Lasy gospodarcze 5469m2
- RP,RZ,RZl Pola uprawne, łaki i pastwiska, obszary wskazane do zadarnień 4958m2
- 39 WIERZCHOWINA ZBĘDOWICKA Strefa funkcjonalno- przestrzenna 10427m2

Ustalenia dodatkowe:
- Kazimierski Park Krajobrazowy
Ustalenia szczegółowe:
UCHWAŁA
§ 1
1. Uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Kazimierz Dolny, zwany dalej planem
2. Plan obejmuje obszar w granicach administracyjnych miasta i gminy oznaczony na rysunku planu w skali 1:5000
3. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowią:
a) ustalenia planu – będące treścią mniejszej uchwały,
b) rysunek planu w skali 1:5000 – będący załącznikiem nr 1 do niniejszej uchwały
§ 2
1. Ustalenia planu wyrażone są w postaci:
a) Ustaleń ogólnych dotyczących warunków i zasad regulacji zagospodarowania oraz kształtowania ładu
przestrzennego określonego w § 5÷10 niniejszej uchwały,
b) Ustaleń ogólnych dotyczących zasad zagospodarowania przestrzennego w jednostkach architektoniczno –
krajobrazowych (STREFACH 1÷46) określonych w §11
c) Ustaleń szczegółowych dla terenów o specjalnym znaczeniu, określonych w §12.
2. Przedmiotem ustaleń planu są następujące tereny położone w granicach administracyjnych miasta i gminy Kazimierz
Dolny oznaczone symbolami:
1) tereny zabudowy mieszkaniowej
MZ – mieszkalnictwo zbiorowe
MW – tereny zabudowy wielorodzinnej
MNj – tereny zabudowy jednorodzinnej
MNj, p – tereny zabudowy jednorodzinnej z towarzyszącą funkcją pensjonatową (pokoje letniskowe)
MP – tereny zabudowy pensjonatowej, domy pracy twórczej
MR – tereny siedlisk rolniczych
2) tereny usługowe
UA – usługi administracji
UT – usługi związane z turystyką i rekreacją
US – tereny sportowe
UK – usługi kultury
UG – usługi gastronomiczne
UH – usługi handlowe
UR – usługi rzemieślnicze
UO – usługi oświaty
UZ – usługi zdrowia
UŁ – usługi łączności
UI – inne usługi (m.in. Straż Pożarna)
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
RPU – tereny obsługi rolnictwa
P,B,S – tereny przemysłu nieuciążliwego, bazy, składy
3) Tereny produkcji rolnej:
RP – tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej
RPO – tereny produkcji ogrodniczej
4) Cmentarze
ZCz – cmentarze nieczynne (pod ochroną)
ZCc – cmentarze czynne
5) Tereny zielone i wody otwarte chronione przed zmiana użytkowania
RL – lasy, dolesienia
RLz – zadrzewienia, zarośla, tereny porośnięte wikliną, tereny wskazane do zadrzewień
Rz –łąki, pastwiska
Ro – sady charakterystyczne dla chronionego krajobrazu
Wn – tereny podmokłe stanowiące ważne ogniwo w systemie ekologicznym
W – wody otwarte(rzeki, stawy, zbiorniki retencyjne)
6) Elementy infrastruktury technicznej
WZ - tereny komunalnych urządzeń ujmowania i uzdatniania wody
NO - tereny do odprowadzania i usuwania ścieków,
NU - wysypiska komunalne
EE - tereny urządzeń energetycznych (GPZ)
G - stacje redukcyjne gazu g100 - gazociąg wysokoprężny
WN - 110 kV - linie wysokiego napięcia
7) Tereny układu sieci dróg i usług komunikacyjnych
KDK - drogi krajowe
KDW - drogi wojewódzkie
KDG - drogi gminne
KS - parkingi, stacje benzynowe
3. Następujące oznaczenia graficzne w rysunkach planu są ustaleniami obowiązującymi:
1) linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu bądź, różnych zasadach zagospodarowania,
2) linie określające przebieg urządzeń sieciowych infrastruktury technicznej, oznaczenia liniowe ulic, ciągów
pieszych, miejsc postojowych, urządzeń rekreacyjnych, określające ich orientacyjne wytyczenie, do uściślenia
w decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenów,
4. Na terenach o których mowa w p. 2 ustala się przeznaczenie podstawowe i określa się dopuszczalne uzupełnienie
funkcjami towarzyszącymi na zasadach ustalonych w dalszych przepisach uchwały i zgodnie z oznaczeniami na rysunku
planu,
5. W obszarze objętym ochroną z racji ustanowienia Kazimierskiego Parku Krajobrazowego obowiązują uzgodnienia
inwestycji, projektowanych zmian w kształtowaniu przestrzeni i środowiska przyrodniczego z Zarządem Lubelskich
Parków Krajobrazowych,
6. Na terenach objętych strefami ochrony konserwatorskiej obowiązują uzgodnienia inwestycji z właściwym
konserwatorem zabytków,
7. W strefach „B” i „C” ochrony uzdrowiskowej projektowanego uzdrowiska w Celejowie, rygorystycznej ochronie
podlegają wszystkie geokomponenty stanowiące o walorach uzdrowiska.
USTALENIA OGÓLNE DOTYCZĄCE WARUNKÓW I ZASAD REGULACJI ZAGOSPODAROWANIA ORAZ
KSZTAŁTOWANIA ŁADU PRZESTRZENNEGO
§ 5
Ustala się następujące zasady programowe rozwoju miasta i gminy:
4. Obowiązują następujące zasady realizacji programu rozwoju i zagospodarowania obszaru:
1) poprawa warunków zamieszkiwania ludności poprzez: – zapewnienie wskaźnika 1 mieszkania na 1 gospodarstwo
domowe, – zapewnienie możliwości modernizacji i podniesienia standardów użytkowych istniejącej zabudowy.
2) W obszarach wskazanych pod zabudowę mieszkaniową przyjmuje się:
a) możliwość uzupełnienia zabudowy wielorodzinnej przy ul. Kwaskowa Góra,
b) realizację zespołu zabudowy jednorodzinnej zgodnie z Miejscowym Planem Szczegółowym Zagospodarowania
Przestrzennego osiedla „Słoneczna”.,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
c) dopuszczenie nieznacznego dogęszczenia zabudowy w obrębie historycznego układu miasta,
d) dogęszczenie zabudowy i poszerzenie terenów zabudowy jednorodzinnej, siedliskowej i pensjonatowej
w wybranych obszarach, na zasadzie kontynuacji istniejących ciągów i zespołów zabudowy wiejskiej,
e) nie dopuszcza się kształtowania nowych, samodzielnych jednostek osadniczych,
f) preferuje się przekształcanie opuszczonych siedlisk na cele budownictwa jednorodzinnego, letniskowego lub
pensjonatowego,
3. W zakresie rozwoju i modernizacji infrastruktury usługowej przyjmuje się:
1) zapewnienie pełnej dostępności do usług podstawowych i urządzeń elementarnych jako funkcji towarzyszących
zabudowie osiedlowej w mieście oraz kształtowania wiejskich i lokalnych ośrodków obsługi,
2) zapewnienie możliwości rozwoju usług komercyjnych (m.in. handlu, gastronomii, rzemiosła) - nieuciążliwych
w obszarach zabudowy mieszkaniowej,
4) Ustala się następujące warunki rozwoju:
a) adaptacja istniejących placówek z możliwością ich modernizacji i rozbudowy o ile pozwalają na to
uwarunkowania terenowe i konserwatorskie,
b) lokalizacja usług i urządzeń publicznych na terenach wskazanych dla tych funkcji na rysunku planu,
c) lokalizacja usług związanych z turystyką w nawiązaniu do tras turystycznych, z preferencjami dla
kształtowania węzłów obsługi,
d) dopuszczenie lokalizacji usług nieuciążliwych w obrębie zabudowy mieszkaniowej,
e) możliwość rozwoju nieuciążliwych form przedsiębiorczości drobnego przemysłu i rzemiosła w rejonie
przemysłowo-składowym Cholewianki,
f) możliwość lokalizacji baz, składów, urządzeń związanych z obsługą rolnictwa na terenach wskazanych dla tych
funkcji na rysunku planu,
g) rozwój nieuciążliwego rzemiosła, handlu i gastronomii w strefach mieszkaniowych zabudowy miejskiej
i zagrodowej,
h) stymulowanie gospodarki rolnej jako wiodącej funkcji obszrów wiejskich, które podlegać będą modernizacji
i przekształceniom związanym z poprawą efektywności gospodarowania przy założeniu preferencji dla
proekologicznych kierunków produkcji rolnej oraz wykorzystania specyficznych cech i predyspozycji wsi
i gospodarstw rolnych dla agroturystyki poprzez indywidualny rozwój przedsiębiorczości wspomaganej
odpowiednimi programami.
4. W zakresie zapewnienia potrzeb socjalnych nie przewiduje się wydzielonych rezerw terenowych dla funkcji
specjalnych, przyjmując adaptację stanu istniejącego z jednoczesną możliwością realizacji dodatkowych zamierzeń
w obrębie zabudowy istniejącej, projektowanej lub odtwarzanej w miejscach historycznie udokumentowanych
5. W zakresie rozwoju ośrodków turystyki i rekreacji w mieście ustala się następujące zasady zagospodarowania:
1) na terenie miasta baza noclegowa powinna stanowić ok. 30% pojemności turystyczno-wypoczynkowej, co
w obszarze administracyjnym miasta nie powinno przekroczyć 2000 miejsc noclegowych,
2) rozmieszczenie funkcji wypoczynku świątecznego powinno opierać się na zagospodarowaniu na te cele dwóch
ośrodków odciążających zabytkowe śródmieście, co oznacza urządzenie ośrodka rekreacyjnego w niecce po
kamieniołomie w powiązaniu z przeprawą promową do Janowca w oparciu o bazę noclegową w istniejącym ośrodku
PTTK i odbudowie pozostałych spichlerzy oraz urządzenie ośrodka rekreacyjno-wypoczynkowego przy wjeździe do
Kazimierza od strony Puław, przy wykorzystaniu nabrzeża Wisły dla przystani wodniackiej i zapewnieniu bazy
noclegowej w zespole spichlerzy wymagających zmiany obecnej funkcji lub wskazanych do odbudowy.
3) wyklucza się budowę dużych ośrodków wypoczynkowych na nowych terenach w otwartym krajobrazie oraz
organizowania pól campingowych poza zespołami zorganizowanej bazy turystycznej.
6. W zakresie rozwoju turystyki i rekreacji na terenie gminy należy kształtować ją w oparciu o następujące zasady:
1) rozwój porgramu letniskowego i rekreacyjnego związanego z bezpośrednim sąsiedztwem projektowanego
uzdrowiska w Celejowie,
2) lokalizacja nowych domów mieszkalno-pensjonatowych, pensjonatowych i domów pracy twórczej nie
przekraczających 50 miejsc noclegowych, w pobliżu terenów zainwestowanych wyposażonych w odpowiedni ą
infrastrukturę,
3) lokalizacja zajazdów i moteli o pojemności do 120 miejsc noclegowych, przy trasach turystycznych,
4) wykreowanie ośrodków rekreacyjnych w dolinie rzeki Bystrej w rejonie Wierzchoniowa i Bochotnicy przy ujściu
Bystrej do Wisły, jako szansy odciążenia Kazimierza i zaktywizowania tej części gminy,
5) zagospodarowanie niewielkich terenowych urządzeń służących rekreacji czynnej i wypoczynkowej
towarzyszących funkcjom pensjonatowym i miejscowościom letniskowym,
6) urządzanie tras spacerowych, ścieżek dadaktycznych, tras dla turystyki kwalifikowanej, szlaków wycieczek
konnych i rowerowych po specjalnie na ten cel wydzielonych terenach,
7. Należy dążyć do modernizacji i przekształcania funkcji rolniczej na nowe uwarunkowania rynkowe poprzez tworzenie
programów urządzeniowo-rolnych opartych o następujące zasady:
1) wykorzystanie miejscowych predyspozycji klimatycznych i glebowych,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
2) preferowanie rolnictwa ekologicznego,
3) rozwój agroturystyki,
4) przeznaczenie gruntów rolnych położonych na szczególnie urzeźbionym terenie i skłonach przekraczających 10%
na zalesianie i zakrzewianie
5) tworzenie priorytetów dla gospodarstw rozwijających sadownictwo, zielarstwo i uprawy miododajne,
6)
7) dla potrzeb rozwoju gospodarstw rolniczych dopuszcza się możliwość powiększenia działki siedliskowej
w granicach niezbędnych dla zmodernizowania zabudowy gospodarczej.
§ 6
Ustala się następujące zasady ochrony i kszta łtowania środowiska kulturowego
1. Bezwzględne podporządkowanie wskazanych w planie zasad zagospodarowania przestrzennego priorytetowi ochrony
krajobrazu kulturowego.
2. Przyjmuje się uwarunkowania wynikające z faktu wpisania do Rejestru Zabytków lub umieszczenia w Ewidencji
Zabytków obiektów i zespołów zabytkowych podlegających prawnej ochronie.
3. Przyjmuje się uwarunkowania wynikające z faktu wyznaczenia strefy ochrony konserwatorskiej dla miasta określonej
w decyzji o wpisie do rejestru zabytków z dnia 24 stycznia 1984 r. podtrzymanej w zarządzeniu Prezydenta RP z dnia 8
września 1994 r. o uznaniu Kazimierza za pomnik historii.
5. W gminie poza właściwym miastem Kazimierz ochroną konserwatorską „A” należy objąć:
1) zespół zabudowy willowej na Albrychtówce z możliwością jej częściowego dopełnienia w zasięgu parcelacji
dokonanej w 1914 r.
2) układ ruralistyczny wsi Mięćmierz z unikalnym na terenie kulturowym niezabudowanym nawsiem oraz
regularnym układem działek i pól wzdłuż ulicy wiejskiej do Okala wraz z miejscową i translokowaną zabudową
wiejską z otaczającym ją odkrytym krajobrazem,
3) strefą ochrony konserwatorskiej „B” środkową część wsi Bochotnica wraz z zespołem dawnego młyna wodnego
i zachowane urządzenia tartaku nadając im status zabytków techniki oraz do ochrony kwalifikuje się również
zabudowa zagrodowa wkomponowana w zbocze wzgórza oraz wymagające ochrony przed zniekształceniem
modernizowanym układem komunikacyjnym niezabudowane nawsie ze studnią obok węzła dróg;
4) zespół ruin zamku z XIV-XVI wieku objęty własną strefą ścisłej ochrony konserwatorskiej „A” wymaga poszerzenia
terenu chronionego o sąsiadującą z nim kaplicę oraz objęcia ochroną zespołu parkowo-dworskiego w Wylągach.
6. ochronie podlegają tradycyjne układy ruralistyczne wykształcone wzdłuż historycznych traktów komunikacyjnych
wraz z ich tradycyjną wiejską zabudową; obowiązuje ochrona i wykorzystanie dla celów komunikacyjnych dawnych
traktów z dążeniem do odtworzenia przy nich zajazdów i karczem, tradycyjnch dróg gospodarczych, ciągów
komunikacyjnych i pieszych w wąwozach (m.in. unikalnego zejścia w głębokim jarze ze Zbędowic do Bochotnicy), tras
spacerowych związanych z historią rodu Czartoryskich - od Puław do „świątyni dumania” w Parchatce i na terenach
łączących Celejów z doliną Potoku Witoszyńskiego;
7. ochronie podlegają stare cmentarze wyznaniowe oraz miejsca pochówków wojennych, krzyże i kapliczki przydrożne;
8. obowiązuje ochrona zespołów podworskich i związanych z ich istnieniem założeń parkowych nawet jeśli ocalały
jedynie we fragmentach;
9. obowiązuje ochrona Alei Topolowej w Parchatce, a także odtworzenie szpalerów drzew wzdłuż ul. Krakowskiej od ruin
spichlerza Ulanowskiego do podnóża Góry Albrychtówka (d. Góra Wapienna) oraz wzdłuż ul. Puławskiej do spichlerza
zwanego „bliźniakiem”; należy również uzupełnić zadrzewienia wzdłuż traktu Rogowskiego i Polanowskiego na
odcinkach wskazanych na rysunku planu.
10. Przy powstawaniu nowej zabudowy letniskowej, oprócz adaptacji na ten cel zabudowy siedliskowej in situ, preferuje
się translokację tradycyjnych budynków wiejskich lub małomiasteczkowych o charakterze zbliżonym do architektury
lokalnej, a nie mających szans na utrzymanie się w miejscu ich dotychczasowej lokalizacji.
11. Należy dążyć do nasycenia zabudowy budownictwem z materiałów lokalnych, utrzymanego w duchu tradycji
zarówno co do formy architektonicznej jak i stosowanego detalu wraz z małą architekturą i tradycyjnym urządzaniem
ogrodów dostosowanych do warunków siedliskowych.
12. Wyklucza się zbyt awangardowe formy architektoniczne dysharmonizujące z krajobrazem kulturowym.
§ 7
Ustala się następujące zasady ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego:
1. Plan zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy przyjmuje uwarunkowania, wynikające z faktu objęcia
ochroną prawną związaną z utworzeniem Kazimierskiego Parku Krajobrazowego,
1) znajdującej się w ewidencji gruntów wsi Mięćmierz działki nr 799/1, stanowiącej część Krowiej Wyspy jako
rezerwatu faunistycznego „Krowia Wyspa”; ustanowionego Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów
Naturalnych i Leśnictwa; zasady użytkowania w/w terenu regulują przepisy zawarte w tym zarządzeniu,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
2) doliny Bystrej jako zespołu przyrodniczo-krajobrazowego ustanowionego uchwałą nr XIV/81/95 Rady Miasta
z 29.05.1995 r. w sprawie utworzenia zespołu przyrodniczo-krajobrazowego, obejmującego dno doliny rz. Bystrej;
zasady zagospodarowania w/w terenu regulują przepisy zawarte w tej uchwale;
3) fragmentu kamieniołomu w Bochotnicy jako stanowiska dokumentacyjnego im. Pożaryskich, ustanowionego
Rozporządzeniem nr 13 Wojewody Lubelskiego z dnia 11.06.1992 r.;
4) jako pomników przyrody:
a) dwóch dębów szypułkowych o numerze ewidencyjnym 8 w Wylągach w gospodarstwie Jana Szczepkowskiego,
b) dębu szypułkowego o numerze ewidencyjnym 11 w Kazimierzu, obok Domu Prasy,
c) lipy drobnolistnej o numerze ewidencyjnym 74 w Zbędowicach w gospodarstwie Józefa Chabory,
d) buka pospolitego o numerze ewidencyjnym 158 w Wylągach w gospodarstwie Jana Szczepkowskiego,
e) dębu szypułkowego o numerze ewidencyjnym 159 w Wylągach w gospodarstwie Władysława Rydza,
f) lipę drobnolistną o numerze ewidencyjnym 186 w Wylągach w gospodarstwie Jana Szczepkowskiego,
g) stanowiska wawrzynka wilczełyko o pow. 0,01 ha o numerze ewidencyjnym 226 w Kazimierzu Dolnym, na
terenie Ośrodka Wypoczynkowego przy ul. Puławskiej 116,
h) dębu szypułkowego o numerze ewidencyjnym 160 w Kazimierzu na Miejskich Polach.
W odniesieniu do pomników przyrody obowiązują zakazy ustanowione rozporządzeniami Wojewody Lubelskiego
w sprawie uznania w/w obiektów za pomniki przyrody,
5) obszaru stanowiącego otulinę projektowanego uzdrowiska w Celejowie jako strefy „B” i „C” ochrony
uzdrowiskowej.
2. Do ochrony prawnej wskazuje się:
1) jako rezerwaty przyrody:
a) zarośla i murawy kserotermiczne, różnorodne formy erozyjne oraz profil geologiczny w północnym zboczu
doliny Bystrej w Bochotnicy, powyżej zabudowy wsi,
b) wąwozy w Parchatce,
c) dno doliny Potoku Witoszyńskiego z zespołem 8 źródeł w Witoszynie i Rzeczycy,
d) zarośla i murawy kserotermiczne w Mięćmierzu (skarpa Wiślana),
e) zarośla i murawy kserotermiczne w Mięćmierzu - Sucha Dolinka,
f) roślinność kserotermiczną i grądową w wąwozie k. DW PTTK w Kazimierzu,
g) zarośla i murawy kserotermiczne na Górze Trzech Krzyży w Kazimierzu,
h) profil utworów lessowych oraz formy erozyjne i suffozyjne w wąwozie Kwaskowa Góra w Kazimierzu;
2) jako pomniki przyrody:
a) dąb szypułkowy w Cholewiance w gospodarstwie Antoniego Borocha,
b) topolę białą w Bochotnicy nad wyschniętą strugą z Okrąglicy w gospodarstwie Wacława Makowskiego,
c) dąb szypułkowy w Parchatce na wierzchowinie w gospodarstwie Jana Matrasa,
d) źródło w Witoszynie koło szkoły;
3) jako użytki ekologiczne:
a) wąwóz „Szkutny Dół” na pograniczu Bochotnicy i Zbędowic,
b) wąwóz koło Bochotnicy rozcinający zbocze doliny Wisły,
c) Wyspę Włostowicką na Wiśle, należącą w części do gruntów Parchatki, a w części do miasta Puławy;
4) jako stanowisko dekumentacyjne: – profil utworów kredowych w północno-wschodniej części kamieniołomu
w Kazimierzu,
5) źródła w Kazimierzu - Dołach i Rzeczycy, znajdujące się poza obszarami wskazanymi do prawnej ochrony
rezerwatowej bądź indywidualnej, przez wyznaczenie wokół nich stref ochronnych,
6) objęcie ochroną prawną obszarów (obiektów) wymienionych w podpunktach 1-4 wymaga procedury określonej
ustawą o ochronie przyrody, natomiast ustanowienie wymienionych w podpunkcie 5 stref ochronnych źródeł - wg
procedury określonej Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie
zasad ustanawiania stref ochronnych źródeł i ujęć wody.
3. Ustala się następujące formy ochrony planistycznej i podstawowe zasady użytkowania terenu z nimi związane:
1) korytarz ekologiczny o znaczeniu krajowym, obejmujący dolinę Wisły ze strefą krawędziową; korytarz ten jest
łącznikiem obszarów chronionych, ustanowionych w strefie tej doliny na całej jej długości,
2) korytarz ekologiczny o znaczeniu regionalnym, obejmujący dolinę Bystrej ze strefą zboczową; korytarz ten jest
łącznikiem dolin środkowej Wisły i środkowego Wieprza; oba korytarze ekologiczne wymagają zagospodarowania,
które zapewni im ciągłość ekologiczną i przestrzenną; oznacza to przede wszystkim zakaz wszelkiej zabudowy
kubaturowej w międzywalu Wisły, a na pozostałym obszarze dolin - zakaz zabudowy poza terenami wyznaczonymi
przez plany zagospodarowania przestrzennego do funkcji osadniczej,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
3) dla stref ochrony źródliskowej, obejmujących środkową i górną część dorzecza Potoku Witoszyńskiego w ich
granicach wprowadza się: – zakazy:
a) zanieczyszczania źródeł i ich otoczenia,
b) odprowadzania ścieków bytowych do źródeł i rzeki,
c) zmieniania naturalnych warunków wypływu wody ze źródeł,
d) zmieniania ukształtowania i pokrycia terenu wokół nisz źródliskowych,
e) pojenia zwierząt domowych bezpośrednio w źródłach, – nakazy:
f) dbania o utrzymanie stałego odpływu z nisz źródliskowych poprzez systematyczne oczyszczanie ich
z butwiejących liści i gałęzi,
g) likwidacji istniejących nielegalnych wysypisk śmieci,
4) dla zlewni chronionej rz. Bystrej w jej granicach wprowadza się: obowiązek uporządkowania gospodarki wodnościekowej w oparciu o systemowy bądź indywidualny sposób utylizacji ścieków,
a) zakaz lokalizacji obiektów wodochłonnych,
5) dla obszaru ochrony dyspozycyjnych zasobów wód podziemnych „Kaziemierz Dolny”, w jego granicach
wprowadza się wymogi j.w.:
6) dla stref ochrony warunków siedliskowych lasów w promieniu 500 m od ich obrzeży wprowada się zakazy:
a) lokalizacji dużych obiektów kubaturowych,
b) lokalizacji obiektów o dużej uciążliwości dla środowiska,
c) prowadzenia prac hydrotechnicznych i melioracyjnych mogących zakłócić stosunki wodne w lasach,
d) lokalizacji wysypisk i wylewisk nieczystości;
7) dla stref wzmożonej ochrony krajobrazu, obejmujących zachodnią część gminy (położoną na zachód od Zbędowic
i obwodnicy kazimierskiej), najsilniej urzeźbioną część dorzecza potoku Witoszyńskiego oraz miasta Kazimierza,
wprowadza się:
a) zasadę preferencji działań zachowawczych w odniesieniu do sposobu użytkowania środowiska
przyrodniczego,
b) zakaz wznoszenia nowych obiektów kubaturowych;
8) W ekologicznym Systemie Obszarów Chronionych (ESOCH) jako aktywnym ekologicznie i ciągłym układzie
przestrzennym, wiążącym ze sobą tereny chronione; podstawę systemu tworzą:
a) doliny Wisły, Bystrej, Grodarza i Potoku Witoszyńskiego,
b) lasy ze strefami ochrony warunków siedliskowych,
c) wąwozy, suche doliny i inne naturalne obniżenia terenu, wykazujące ciągłość przestrzenną; z systemu
wyklucza się:
a) lokalizację zwartych i monolitycznych form zabudowy kubaturowj oraz lokalizację zabudowy mieszkanionej
w dnach dolin rzecznych i na ich stokach,
b) eksploatację surowców mineralnych (poza jednym wyznaczonym punktem wydobycia kamienia
w Bochotnicy),
c) lokalizację urządzeń i obiektów uciążliwych dla środowiska,
d) tworzenie nasypów ziemnych usytuowanych poprzecznie do osi dolin rzecznych lub suchych oraz ich
grodzenie;
9) preferuje się łąkowo-pastwiskowy sposób użytkowania den dolin; lasom przypisuje się, jako wiodące, funkcję
ekologiczną i ochronną (glebochronną, wodochronną i uzdrowiskowo-klimatyczną).
4. Ustala się jako docelową:
10) I klasę czystości wód dla Bystrej,
11) II klasę czystości wód dla Wisły i pozostałych cieków w obszarze miasta i gminy.
5. Wprowadza się obowiązek wzmożonej ochrony gleb I - III klasy bonitacyjnej przed zmianą sposobu ich użytkowania,
przy czym wysoka przydatność rolnicza gleb nie może stanowić przeszkody dla niezbędnych w ochronie przed erozją
zabiegów fitomelioracyjnych.. W przypadku terenów rolnych przejmowanych na cele pozarolnicze wymagane jest ich
racjonalne zagospodarowanie.
6. Za podstawowe zabiegi proekologiczne wzmacniające potencjał ekologiczny obszaru miasta i gminy uznaje się:
1) małą retencję na Bystrej (Wierzchoniów) i Grodarzu (Kazimierz - Kwaskowa Góra i Kazimierz - Doły),
2) zalesienia zgodnie z rysunkiem planu;
3) zabiegi fitomelioracyjne (zadrzewienia, zakrzewiania, zadarniania) stosowane jako jedyna dopuszczalna forma
zabiegów przeciwerozyjnych,
4) dogęszczenie naturalnej zieleni śródpolnej (Pola Miejskie, Pola Dąbrówki) i śródłąkowej (dolina Bystrej),
5) do zalesień wyznacza się grunty najsłabsze, zdegradowane oraz stromizny powyżej 10% spadku. Priorytet mają
zalesienia kierunków powiązań ekologicznych i ekologiczno-funkcjonalnych.
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
7. Dla zwiększenia różnorodności biologicznej środowiska uznaje się reintrodukcję rzadkich gatunków roślin
kserotermicznych i kalcifilnych za najlepszą formę realizacji tego wymogu. Do nasadzeń rzadkich gatunków przeznacza
się kamieniołom w Kazimierzu i zbocze doliny Bystrej o ekspozycji południowej w Bochotnicy.
8. Obszar najsilniej poddawany niekontrolowanej presji rekreacyjnej, tj. wznoszące się nad centrum Kazimierza wzgórza,
system wąwozów w zlewni Grodarza oraz wąwozy rozcinające strefę krawędziową przełomu Wisły, wskazuje się do:
1) działań rewaloryzacyjnych metodami biologicznymi (w pierwszym rzędzie Norowy Dół, Plebanka, Góra Trzech
Krzyży),
2) świadomego zagospodarowania turystycznego,
3) rygorystycznej ochrony przed działaniami wywołującymi zmiany w fizjonomii krajobrazu i obniżającymi stan
sanitarny środowiska (tj. przed brukowaniem, zaśmiecaniem, dewastacją roślinności, rozkopywaniem itp.)
§ 8
Ustala się następujące zasady kształtowania i rozwoju układu komunikacyjnego
1. Wyznacza się „obszar tras komunikacyjnych” - (obszar KD) z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod drogi
krajowe, drogi wojewódzkie, drogi gminne,
2. W bezpośrednim sąsiedztwie tras komunikacyjnych dopuszcza się lokalizację:
1) usług komercyjnych - obiektów handlu, gastronomii i rzemiosła,
2) terenów zieleni,
3) urządzeń komunikacyjnych, a w szczególności parkingów, pasów postojowych i stacji paliw,
4) zapleczy administracyjno-socjalnych dla jednostek eksploatujących,
5) urządzeń związanych z eksploatacją tras,
6) urządzeń infrastruktury technicznej.
3. Obiekty i urządzenia, o których mowa w ust. 2 można lokalizować pod warunkiem:
1) dostosowania do charakteru i wymagań przeznaczenia podstawowego,
2) przeznaczenia dopuszczalnego nie zajmującego więcej niż 10% danego obszaru,
3) nienaruszenia ustaleń obowiązujących dla stref polityki przestrzennej.
4. W obszarze planu ustala się następujące kategorie dróg:
1) drogi krajowe oznaczone symbolami KDK pełniące zadania ruchu tranzytowego,
2) drogi wojewódzkie oznaczone symbolami KDW zapewniające powiązania gminy z obszarami zewnętrznymi,
3) drogi gminne oznaczone symbolami KDG obsługujące poszczególne wsie i zespoły zabudowy siedliskowej,
4) drogi wewnętrzne nie oznaczone w planie a istniejące w terenie i wyznaczone w ewidencji gruntów zapewniające
dojazdy i powiązania lokalne mieszkańców.
5. Dla przyjętych w ust. 4 kategorii dróg zakłada się następujące parametry techniczne:
1) drogi krajowe:
a) szerokość jezdni 7,0 m,
b) szerokość w liniach rozgraniczających 30 - 20 m,
2) drogi wojewódzkie:
a) szerokość jezdni 6 - 5,5 m,
b) szerokość w liniach regulacyjnych 20 - 15 m,
3) drogi gminne:
a) szerokość jezdni 6 - 5,0 m (wyjątkowo 3,5 - 3,0 m z mijankami),
b) szerokość w liniach regulacyjnych 10 - 6,0 m,
4) drogi wewnętrzne - nie określa się parametrów jezdni i linii rozgraniczających.
6. Podane w ust. 5 wartości szerokości linii regulacyjnych dróg nie mają zastosowania:
1) w obrębie skrzyżowań,
2) w przypadku występowania lokalnych utrudnień takich jak trwałe przeszkody lub ekonomicznie nieuzasadnione,
3) w przypadku przebiegu przez tereny o dużych spadkach i w wąwozach.
7. Ustala się najmniejsze odległości sytuowania budynków z pomieszczeniami na pobyt ludzi od zewnętrznej krawędzi
drogi:
1) krajowej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 30 m,
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 40 m,
2) wojewódzkiej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 30 m,
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 40 m,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
3) gminnej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 15 m,
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 20 m
8. Ustala się najmniejsze odległości sytuowania obiektów budowlanych nie przeznaczonych na pobyt ludzi od
zewnętrznej krawędzi drogi:
1) krajowej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 10 m
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 25 m,
2) wojewódzkiej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 8 m,
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 20 m
3) gminnej:
a) dla budownictwa jednorodzinnego - 6 m
b) dla budownictwa wielorodzinnego - 15 m
9. Podane w ust. 7 i 8 odległości nie dotyczą ogrodzeń obiektów wodnych melioracji i budownictwa komunikacyjnego
oraz budownictwa w strefie ochrony konserwatorskiej.
10. Dopuszcza się odstąpienie od odległości podanych w ust. 7 pod warunkiem wykonania operatu zasięgu
negatywnych oddziaływań na środowisko w oparciu o średniodobowy ruch w roku z zastosowaniem środków ochrony
czynnej przed uciążliwością komunikacyjną np. ekranowanie dróg, klimatyzacja pomieszczeń itp.
11. Dla powiązań komunikacyjnych między Kazimierzem Dolnym a Janowcem zakłada się wykorzystanie przeprawy
promowej przez rzekę Wisłę z urządzeniami towarzyszącymi.
12. Wyłącza się z ruchu kołowego wszystkie drogi wewnętrzne przebiegające przez rezerwaty przyrody i użytki
ekologiczne.
13. System transportu zbiorowego zakłada się w oparciu o komunikację:
1) autobusową,
2) niskopojemną,
3) wodną.
14. Dla systemu rowerowego zakłada się:
1) wyznaczenie ścieżek rowerowych,
2) wykorzystanie dróg gminnych i wewnętrznych,
3) wydzielenie wzdłuż dróg krajowych i wojewódzkich pasa rowerowego.
15. Wyklucza się urządzanie parkingów ogólnodostępnych na terenie posesji pensjonatowej i siedlisk rolniczych.
§ 9
W zakresie energetyki i telekomunikacji ustala się następujące zasady zasilania i rozbudowy systemów:
1. System elektroenergetyczny:
1) podstawowym żródłem zasilania w energię elektryczną dla miasta i gminy przyjmuje się Główny Punkt Zasilania
110/15 kV w Cholewiance zasilany z linii WN 110 kV z GPZ Puławy Rudy oraz projektowanej linii drugostronnie
zasilanej z GPZ Poniatowa.
2) przyjmuje się, że inne magistrale średniego napięcia 15 kV wyprowadzone z GPZ Cholewianka tworzące układ
powiązań pomiędzy GPZ - Opole, GPZ - Poniatowa, GPZ - Klementowice i GPZ - Puławy Rudy doprowadzają energię
elektryczną do słupowych stacji transformatorowych 15/04 kV na terenie gminy oraz wbudowanych i wolnostojących
stacji transformatorowych na obszarze miasta.
3) w obszarze miasta Kazimierza Dolnego obowiązuje kablowy system linii SN - 15 kV tworzący tzw. miejski układ
sieci średniego napięcia,
4) przyjmuje się ze względów ochrony krajobrazowo-kulturowej w obszarze chronionym strefy miasta przebudowę
poprzez skablowanie napowietrznych linii średniego napięcia 15 kV „Kazimierz 1” i „Kazimierz 4” z adaptacją
pozostałych linii SN z sukcesywną ich modernizacją i przebudową w kierunku ochrony krajobrazowej obszaru
Kazimierskiego Parku Krajobrazowego,
5) przyjmuje się potrzebę realizacji napowietrznej linii magistralnej z GPZ Cholewianka w kierunku południowym
wspomagającej układ sieci w miejscowości Zagajdzie oraz linii SN 15 kV napowietrzno-kablowej od stacji GPZ
Cholewianka do stacji transformatorowej w Okalu,
6) obowiązują następujące warunki trasowania i projektowania linii wysokiego i średniego napięcia na terenie
miasta i gminy wynikające z warunków ochrony walorów krajobrazowych i kulturowych obszaru:
a) trasowanie napowietrznych linii energetycznych powinno odbywać się w aspekcie ochrony środowiska.
Główne zasady to: ? odpowiedni wybór trasy linii napowietrznych, ? estetyka elementów składowych tych linii,
b) biorąc pod uwagę ekologiczne aspekty ochrony środowiska trasa linii powinna być tak prowadzona, aby
omijać tereny leśne i zadrzewione, gdyż przecinki niszczą naturalny ekosystem,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
c) z punktu widzenia ochrony krajobrazu należy także unikać prowadzenia linii WN nad lasami (bardzo wysokie
słupy),
d) trasy dla linii zaleca się wybierać tak, aby linia nie była widoczna z miejsc najbardziej uczęszczanych przez
turystów, a więc nie eksponowana w krajobrazie, a raczej „przytulona” do zboczy, w zagłębieniach, na tyłach
wzgórz itp.
e) należy unikać zbliżeń linii WN do miejsc przeznaczonych na cele rekreacyjne, zabytków, rezerwatów, rejonów
znajdujących się pod ochroną i siedlisk ludzkich,
f) zalecenia te należy wykorzystywać przy każdej okazji, zarówno podczas budowy nowych, jak i też
modernizacji i remontów linii istniejących poprzez ich przesunięcia w odpowiednie miejsca; w szczególnie
wartościowych miejscach, należy dążyć do skablowania pewnych odcinków.
2. System telekomunikacji:
1) sieć telefoniczną należy rozbudować w oparciu o automatyczne centrale telefoniczne zgodnie z warunkami
technicznymi wydanymi przez użytkowników sieci,
2) sieć telefoniczną w obszarze miasta przewiduje się wyłącznie w wykonaniu kablowym w kanalizacji telefonicznej
lub przy niskiej gęstości abonentów, w postaci kabli doziemnych w obszarze wsi rozprowadzenie linii dopuszcza się
napowietrznie,
3) rozbudowę sieci telefonicznej należy dokonywać w nawiązaniu do ciągów istniejących kanalizacji telefonicznej lub
ich rozbudowy,
4) kanalizację telefoniczną (telefoniczne kable doziemne) należy lokalizować w liniach regulacyjnych ulic i ciągów
pieszych lub w urządzonych terenach zielonych równolegle do ciągów pieszcyh.
§ 10
W zakresie infrastruktury sanitarnej ustala się następujące zasady modernizacji i rozbudowy sieci:
1. Zaopatrzenie w wodę
1) Przyjmuje się współpracę miejskiego wodociągu w Kazimierzu Dolnym ze stacją wodociągową w Wierzchoniowie
poprzez dwustronny układ powiązań:
a) układ północny przez miejscowości: Wierzchoniów, Bochotnicę do Kazimierza,
b) układ południowy przez miejscowości: Wierzchoniów, Witoszyn, Skowieszynek, Wylągi, Doły do Kazimierza.
Rezerwy wydajności ujęć i stacji wodociągowych należy wykorzystać do wzajemnej współpracy układów
wodociągowych i rozbudowy strefowego układu zasilania w obszarach dotychczas nie zwodociągowanych.
2) należy zmodernizować i rozbudować stację wodociągową miasta Kazimierza Dolnego do parametrów wydajności
ujęcia wody, z dostosowaniem rozwiązań technicznych do sezonowego i weekendowego rozbioru wody np. stacja
zespołu pomp,
3) pozostałe miejscowości położone w granicach administracyjnych miasta należy zasilić w układach strefowych
z komunalnego wodociągu, są to:
a) Cholewianka,
b) Dąbrówka,
c) Jeziorszczyzna,
d) Okale,
e) Mięćmierz,
f) Wylągi
g) Doły
4) północny rejon gminy Kazimierz Dolny należy zasilić z odwiertu wykonanego na działce szkoły podstawowej
w Zbędowicach z zasięgiem obsługi miejscowości Zbędowice, kol. Dębniak i wsi kol. Nawozy,
5) wieś Parchatka zasilana jest z wodociągu komunalnego miasta Puławy w ilości 60 m3/dobę. Należy przebudować
istniejący ukłąd sieciowy Wierzchoniów - Bochotnica tworząc możliwość docelowego zasilenia miejscowości
Parchatka,
6) południową część gminy obejmującą miejscowości Rzeczyca i Witoszyn należy zasilić z wodociągu grupowego
z sąsiedniej gminy w miejscowości Rąblów w ramach regionalnego programu zaopatrzenia wsi w wodę.
2. Odprowadzenie ścieków sanitarnych
1) System miejskiej kanalizacji sanitarnej opartej o istniejącą oczyszczalnię ścieków, należy rozbudować
w kierunkach miejscowości:
a) Bochotnica,
b) Doły i Wylągi,
c) Cholewianka,
d) Mięćmierz - Okale,
2) miejscowość Parchatkę należy włączyć do komunalnego systemu kanalizacji sanitarnej miasta Puławy,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
3) zasada rozbudowy systemu kanalizacyjnego powinna być realizowana przy zastosowaniu:
a) przepompowni i przewodów tłocznych lub podciśnieniowych,
b) przewodów grawitacyjnych powiązanych z istniejącą kanalizacją,
4) system należy rozbudowywać poprzez modernizację i rozbudowę istniejącej oczyszczalni ścieków do parametrów
ustalonych programem urbanistycznym obszaru obsługi oraz aktualizację pozwolenia wodno-prawnego na
odprowadzenie wód pościekowych do rzeki Wisły,
5) inne miejscowości w obszarze opracowania należy obsłużyć lokalnymi i indywidualnymi systemami kanalizacji
przy zachowaniu obowiązujących parametrów czystości wód powierzchniowych cieków w następującym zakresie:
a) kanalizację indywidualną stosować do odprowadzenia ścieków bytowo-gospodarczych z jednego
gospodarstwa, kilku budynków lub małych zakładów. W modelu tym mogą mieć zastosowanie dwa typy sposobu
unieszkodliwiania i odprowadzania ścieków:
Typ I - bezodpływowy jednostkowy osadnik gnilny i wywożenie ścieków taborem asenizacyjnym,
Typ II - osadnik gnilny współpracujący z drenażem rozsączającym studnią chłonną lub filtrem piaskowym
ewentualnie przy użyciu hydrobotanicznym metod unieszkodliwiania ścieków na stawie trzcinowym lub plantacji
wiklinowej.
b) kanalizację małych zakładów stosować do odprowadzenia i unieszkodliwienia ścieków bytowo-gospodarczych
pochodzących z zakładów produkcji rolnej, pojedynczych obiektów usługowych oraz niewielkich osiedli
mieszkaniowych (do 20 m3/dobę).
Typ I - odprowadzenie ścieków siecią zakładową do bezodpływowego zbiornika ścieków i wywożenie taborem
asenizacyjnym,
Typ II - osadnik gnilny współpracujący z drenażem rozsączającym, filtrem piaskowym lub stawem trzcinowym
czy plantacją wiklinową.
c) kanalizację lokalną stosować do odprowadzania i unieszkodliwienia ścieków z wiejskiej jednostki osadniczej
lub przeważającej jej części. W modelu tym mogą mieć zastosowanie 2 typy unieszkodliwiania i sposobu
odprowadzenia ścieków:
Typ I - odprowadzenie ścieków układem kanalizacji wiejskiej oczyszczalni lub pompowni zbiorczej ścieków
powiązanej z oczyszczalnią. Typ oczyszczalni wiejskiej i zastosowana technologia oczyszczania ścieków winna
spełniać warunki paremtrów czystości wód powierzchniowych odbiornika.
Typ II - odprowadzenie ścieków analogicznie jak w typie I z pompownią zbiorczą transportującą ścieki do
miejskiej kanalizacji sanitarnej miasta Kazimierza.
3. Zaopatrzenie w gaz przewodowy
1) Zaopatrzenie w gaz przewodowy z istniejącego systemu gazowego przeznacza się na następujące cele:
a) komunalno-bytowe,
b) turystyczno-usługowe,
c) gospodarcze,
d) grzewcze.
2) przyjmuje się rozbudowę systemu gazowniczego w układy pierścieniowe zasilane dwustronnie oraz promienisty
układ rozprowadzenia gazu dla zabudowy rozproszonej oraz luźnej,
3) przyjmuje się wykorzystanie gazu przewodowego do celów grzewczych w pierwszej kolejności dla miasta
Kazimierza Dolnego oraz miejscowości letniskowo-turystycznych
4. Gospodarka odpadami stałymi
1) Zakłada się kontenerowy wywóz odpadów stałych z terenu miasta i wsi na komunalne wysypisko śmieci
w Dąbrówce.
2) Dla większych wsi i zespołów wsi dopuszcza się urządzenie punktów składowania odpadów nieuciążliwych
zlokalizowanych z miejscach wyznaczonych przez służby sanitarne i urbanistyczne samorządu
3) Zakłada się rozwój i popularyzację kontenerowego selektywnego składowania odpadów w celu odzysku surowców
wtórnych
50. STREFA 39 - WIERZCHOWINA ZBĘDOWICKA
Pas terenu pomiędzy zabudową Zbędowic, Dębniaka i Kol. Parchatka, a strefą krawędziową przełomu Wisły.
Część Płaskowyżu Nałęczowskiego odznaczającego się największą gęstością wąwozów w Polsce (ok. 11 km/km2). Strefa
o wyjątkowych walorach przyrodniczo-krajobrazowych z unikatową fauną w bogatej roślinności grądowej w wąwozach.
Teren położony w granicach zlewni chronionej Bystrej, a część wschodnia w strefie „C” ochrony uzdrowiskowej. Brak
zabudowy. Dominacja upraw polowych pomiędzy wąwozami.
50.1. Ustala się następujące zasady zagospodarowania terenu:
1) W części północnej projektowany rezerwat „Wąwozy Parchackie” o pow. ok. 150 ha,
2) W części południowej projektowany użytek ekologiczny „Szkutny Dół”,
3) Lasom należy nadać status lasów glebochronnych,
Wydrukowano z systemu kazimierzdolny.e-mapa.net firmy Geo-System sp. z o.o.
4) Obowiązuje bezwzględna ochrona walorów przyrodniczo-krajobrazowych
5) W obszarze projektowanego rezerwatu obowiązuje zakaz wycinania drzew i krzewów (z wyjątkiem wypadków
uzasadnionych potrzebami gospodarstwa rezerwatowego), niszczenia i uszkadzania drzew i innych roślin,
zmieniania ukształtowania terenu, zbioru ziół leczniczych i innych roślin, polowania, chwytania, płoszenia i zabijania
dziko żyjących zwierząt, pozyskiwania kamienia i piasku, wznoszenia obiektów kubaturowych,
6) W granicach projektowanego użytku ekologicznego należy zamknąć dla ruchu drogę biegnącą dnem wąwozu,
oczyścić wąwóz z dzikich wysypisk i wprowadzić zakaz tworzenia nowych,
7) Utrwalające wąwozy drzewostany należy objąć statusem lasów glebochronnych,
8) Wyłączyć z rolniczego użytkowania stromizny wskazane do zadarnień.
50.2. Ustalenia szczegółowe:
1) Na terenie oznaczonym symbolem 1 RL, UT, UK, RZ, US w północnej części strefy przy granicy gminy, dopuszcza
się zagospodarowanie związane ze sportem narciarskim urządzony punkt widokowy w rejonie nieistniejącej
„Świątyni dumania” - kaplicy Izabelli Czartoryskiej. Warunkiem dopuszczenia takiego przeznaczenia terenu jest
opracowanie specjalistyczne koncepcji programowo-przestrzennej uwzględniającej walory przyrodnicze,
krajobrazowe i kulturowe miejsca, w oparciu o przekazy źródłowe pozwalające m.in. na odtworzenie d. „świątyni”
i drogi spacerowej z Puław, z włączeniem ich do zespołu zagospodarowania turystycznego.
2) Pozostałe ustalenia szczegółowe wg §12 niniejszej uchwały.